Over mij

Mijn naam is Martine Delcour, ik ben 39 jaar en getrouwd met Robin. Samen met onze twee kanjers, Liz van 11 en Sem van 9, wonen we in Hoorn. Ik ben lerares op Het Kompas en sta dit jaar op de woensdag en donderdag voor groep 8. De andere dagen zit ik niet stil. Ik ben al bijna vier jaar bezig met mijn strijd voor onderzoek. Een paar jaar geleden had ik nog twee gezonde kinderen, maar dat kan ik nu helaas niet meer zeggen.

‘Op 29 april 2009 stortte mijn wereld in. Mijn zoontje van 2 werd plotseling opgenomen in het ziekenhuis en kreeg meteen de hoogste dosering prednison. Hij bleek een ernstige nieraandoening te hebben. Zomaar van de een op de andere dag…. Ik had nooit verwacht dat ons zoiets zou overkomen. Het gebeurt altijd bij een ander, maar niet bij mij. Niet bij mijn kleine mannetje. Niets is minder waar helaas. Het is wel degelijk mijn kleine mannetje die ziek is en dagelijks zware medicijnen moet innemen om stabiel te blijven met alle bijwerkingen van dien, één keer in de drie maanden naar het VU moet voor controle en elke ochtend in een potje moet plassen zodat ik zijn urine kan testen. Bijna elke nacht wakker wordt van de pijnaanvallen en vaak moe is van school.’

In januari 2010 ben ik begonnen met schrijven. In eerste instantie om te verwerken wat er op dat moment in mijn leven gebeurde. Toen ik het een keer aan een paar mensen liet lezen, kreeg ik zulke mooie reacties dat ik besloot een boek te gaan schrijven. Het boek is er gekomen en ik heb ontdekt dat ik schrijven ontzettend gaaf vind om te doen.

Momenteel ben ik vaste columniste op de site van babycourant, werk ik een idee uit voor een nieuw boek en strijd ik voor landelijke bekendheid van mijn boek ‘Achtbaan van gevoelens’ en zo ook voor de nieraandoening Nefrotisch Syndroom. Ik weet nog niet wat de toekomst me brengen zal, maar een combinatie van columns schrijven, lezingen geven n.a.v. mijn boek en werken op een basisschool is mijn ultieme droom!

Nieuwsgierig naar mijn columns? Klik hier.

 

© Martine Delcour - 2012