Controle VU januari 2012

De controle van vrijdag 27 januari in het VU. Het werd onverwachts een lange dag met meerdere onderzoeken. Het was wonderbaarlijk hoe rustig en relaxed Sem alles onderging.

 

Sem zit er klaar voor. Er moet een rontgenfoto worden gemaakt van zijn linkerhand om de groei in de gaten te kunnen houden. Vanwege langdurig prednisongebruik, kan de groei worden belemmerd.

 

 

 

 

 

 

 

Voordat ze de dexa-scan kunnen uitvoeren, moet Sem eerst worden gewogen en gemeten zodat ze zijn gegevens kunnen invoeren in de computer die later zijn botdichtheid zal gaan berekenen. Hij is in een jaar tijd 15 cm gegroeid en een halve kilo zwaarder.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat de radiologe het juiste beginpunt heeft gevonden, moet Sem super stil liggen en wordt de scan gemaakt. Op de computer kunnen we meekijken hoe de scan in beeld komt. De uitslag van de botdichtheid hoor je altijd pas een paar dagen later. Sem heeft door het prednisongebruik last van beginnende botontkalking, dus elke verbetering is fantastisch. Zeker voor een kind van 5 die nog volledig in de groei is.

 

 

We moeten nog even wachten tot Sem aan de beurt is om bloed te prikken.

Dus zit ik heerlijk met hem op schoot een boekje te lezen.

 

 

 

 

 

 

     

Zonder het te vragen, stroopt Sem zijn mouw al op zodat de verpleegster haar gang kan gaan. Wat een kanjer. Vol interesse bekijkt hij elke keer weer hoe alles gaat. Na het bloedprikken, kiest hij een vliegtuigje uit die hij vervolgens met opa in elkaar gaat zetten.

 

 

    

Die ‘spierballen’ van Sem (lees bloeddruk) ziet er goed uit. Heerlijk!

 

 

         

De lichamelijke controle is meestal heel gezellig. Sem doet precies wat hij moet doen en Dokter van Wijk ‘kriebelt’ in zijn buik en luistert goed naar zijn hart en longen.

 

 

    

Wat hebben we toch geboft met onze kinderarts!!!

 

 

    

Even wachten voordat hij terecht kan voor een foto van zijn longen. Dokter van Wijk vond ze niet goed klinken…

 

 

    

…dus weer naar de afdeling rontgen. Dit keer voor een foto van zijn longen.

 

 

    

Ze staan er mooi op…en Sem stond er weer ontspannen bij.

 

 

         

Daarna even door naar KNO om te overleggen of zijn keel- en neusamandelen verwijderd moeten worden.

 

 

         

Blijkbaar heeft Sem het al een poosje zwaar doordat zijn longen te weinig lucht krijgen. Er zitten ontstekingen in en na het vernevelen moet hij zich beter gaan voelen.

Gelukkig is dat ook zo, maar toch krijgen we ook een puffer voor thuis mee. Dat zal hem de komende tijd helpen bij inspanning.

 

 

 

© Martine Delcour - 2012