Nierbiopt in het VU

11 november 2009 hadden we de allereerste afspraak in het VU met onze nieuwe kindernefroloog. Spannend om van een regionaal ziekenhuis nu naar een academisch te gaan. Dan wordt alles meteen een stapje ernstiger. Toch was er geen ontkomen meer aan. Door de vele recidieven (terugvallen) van Sem, was het nodig dat er meer onderzoek zou komen. Door middel van een nierbiopt wilden ze kijken hoe het met zijn nieren is en wat naar aanleiding daarvan een goed behandelplan zou zijn om stabiel te blijven.

Op 19 november werd Sem opgenomen op de kinderafdeling van het VU en 20 december vond het nierbiopt plaats. 26 november mochten we eindelijk lekker naar huis!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog even samen kleuren in de speelkamer om de tijd te doden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sem zit er helemaal klaar voor met operatieshirt en al.
Hij kon elk moment door de OK opgeroepen worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het nierbiopt zit erop en Sem is net wakker geworden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sem moest 24 uur in bed blijven na het nierbiopt.
Dat werd knutselen in bed!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat betekende dus dat we met bed en al door de
gangen naar de speelkamer reden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat Sem uit bed mocht, kon hij met Liz en oma lekker
gaan knutselen in Kinderstad. Wel met zijn infuuspaal,
want hij kreeg nog methyl prednisolon via zijn infuus.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan het einde van de ziekenhuisweek was Sem
gelukkig weer fit genoeg om lekker te stoeien
met Liz.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het laatste nachtje in het Ronald McDonald Huis.
Hij sliep heerlijk in het grote bed; een rustmomentje!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste dag in het ziekenhuis. Nog 1 keer aan het
infuus en met oma puzzelen.

© Martine Delcour - 2012